26 Feb, 16:27, 5 x viewed

Als ik je vraag naar me te luisteren,
en jij begint me raad te geven,
heb je niet gedaan wat ik je vroeg.

Als ik je vraag naar me te luisteren,
en jij begint me te vertellen waarom ik me niet zo zou moeten voelen,
trap je op mijn gevoelens.

Als ik je vraag naar me te luisteren,
en jij denkt dat je iets moet doen om mijn probleem op te lossen,
heb je me niet goed begrepen, hoe vreemd dat ook klinkt.

Luister...ik vroeg alleen maar of je wilde luisteren,
niet praten of doen...hoor me alleen maar aan.

Advies is goedkoop, voor een habbekrats heb je een hele hoop adviezen,
en ik red mezelf wel, ik ben niet hulpeloos,
misschien ontmoedigd en wankel, maar niet hulpeloos.

Als je iets voor me doet, wat ik zelf kan doen,
draag je bij aan mijn angst en inadequaatheid.

Maar wanneer je accepteert, als een simpel feit dat ik voel wat ik voel,
hoe irrationeel ook, dan kan ik stoppen met proberen je te overtuigen,
en kom ik toe aan begrip vragen voor wat achter dit irrationele gevoel ligt.

En als dat duidelijk is,
zijn de antwoorden duidleijk en hoef ik geen goede raad.

Irrationele gevoelens slaan nergens op,
als we begrijpen wat er achter ligt.

Misschien werkt bidden daarom soms wel voor sommige mensen,
omdat God zwijgt en geen advies geeft,
of oplossingen aandraagt.

Hij (of zij) luistert en laat jou zelf het werk doen,
dus luister alsjeblieft en hoor me slechts aan,
en als jij wil praten, wacht dan even op je beurt,
dan luister ik naar jou!